ஒரு மனிதன் காலமான பிறகு, அவன் வாழ்நாள் முழுவதும் வியர்வை சிந்திச் சேர்த்த சொத்துக்கள் எவ்வாறு பகிரப்பட வேண்டும் என்பதில் எழும் குழப்பங்கள், பெரும்பாலும் தீராத குடும்பப் பகையாகவோ அல்லது பல தசாப்த கால நீதிமன்ற வழக்குகளாகவோ உருவெடுப்பதைக் காண்கிறோம். வாரிசுரிமை என்பது வெறும் எண்கணிதம் சார்ந்த சொத்துப் பகிர்வு என்று பலர் தவறாகக் கருதுகின்றனர். உண்மையில், இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் 'வாரிசுரிமைச் சட்டவியல்' (علم المواريث) என்பது ஒரு மிக உயர்ந்த ஆன்மீக மற்றும் சமூகக் கடமையாகும். இது ஒரு முஸ்லிம் தனது இறைவனுக்குக் கீழ்ப்படிகிறாரா என்பதைச் சோதிக்கும் ஒரு பரீட்சையாகும்.
வாரிசுரிமைச் சட்டத்தின் நுணுக்கங்கள் குறித்து ஒவ்வொரு முஸ்லிமும், குறிப்பாகப் பொருளாதார மேம்பாட்டில் அக்கறை கொண்டோரும் அறிந்திருக்க வேண்டிய ஐந்து அதிமுக்கிய அம்சங்களை ஒரு கல்விசார் பார்வையில் இங்கே காண்போம்.
1. இது மனிதர்களால் வகுக்கப்பட்டதல்ல: இறைவனே நேரடியாக நிர்ணயித்த பங்குகள்
இந்த அம்சத்தின் மிக முதன்மையான சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், சொத்துக்களின் பங்குகளைத் தீர்மானிக்கும் அதிகாரம் எந்த ஒரு மனிதனுக்கும் வழங்கப்படவில்லை. இறுதித் தூதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் உள்ளிட்ட எந்தவொரு படைப்பினத்தின் விருப்பு வெறுப்பிற்கும், கலாச்சாரத் தாக்கங்களுக்கும் இது விடப்படவில்லை என்பதுதான் இதன் தனித்துவம்.
வாரிசுரிமை என்பது ஒரு சமூகத்தின் பொருளாதார நீதியை நிலைநாட்டும் ஆணிவேர் என்பதால், அல்லாஹ்வே வாரிசுகள் யார் என்பதையும், ஒவ்வொருவருக்கும் சேர வேண்டிய பங்கு எவ்வளவு என்பதையும் எவ்விதத் தெளிவற்ற நிலையும் (Ambiguity) இன்றி மிகத் துல்லியமாக விளக்கியுள்ளான்.
மனிதர்களிடம் இந்த அதிகாரம் வழங்கப்பட்டிருந்தால், அங்கு தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகளும், பாரபட்சங்களும் நுழைந்து அநீதி இழைக்கப்பட வாய்ப்புண்டு. இந்த இறைவனது கணிதத் துல்லியம், உறவுகளுக்கு இடையிலான தேவையற்ற வழக்குகளையும் மனக்கசப்புகளையும் முளையிலேயே கிள்ளி எறியும் ஒரு தற்காப்புக் கருவியாகும்.
2. "இறைவனின் உயில்": ஒரு புனித உடன்படிக்கை
திருக்குர்ஆனில் வாரிசுரிமை தொடர்பான வசனங்கள் தொடங்கும் போதே, இது ஒரு சாதாரண வழிகாட்டுதல் அல்ல, மாறாக ஒரு கட்டாயக் கடமை என்பதை இறைவன் உணர்த்துகிறான். வாரிசுரிமை விதிகளை இறைவன் "அல்லாஹ்வின் உபதேசம்/வசிய்யத்" (وصيَّتُه) என்று குறிப்பிடுகிறான்.
"யுஸீக்குமுல்லாஹ்..." (يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ) - "உங்கள் பிள்ளைகள் விஷயத்தில் அல்லாஹ் உங்களுக்கு உபதேசிக்கிறான் (வசிய்யத் செய்கிறான்)." [அந்நிஸா: 11]
மூல ஆதாரங்களின்படி, இங்கு 'வசிய்யத்' என்ற சொல் இறைவனுக்கும் அடியானுக்கும் இடையிலான ஒரு 'புனித உடன்படிக்கையை' குறிக்கிறது. அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு வழங்கியுள்ள இந்த உடன்படிக்கை அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பையும் நன்மையையும் வழங்கக்கூடியது. எனவே, இதைப் பேணுவதும் முறையாக நிறைவேற்றுவதும் ஒரு முஸ்லிமின் வாழ்வாதாரத் தூய்மைக்கு மிக அவசியமாகும்.
3. மனித அறிவின் எல்லை மற்றும் இறைவனின் ஞானம்
யாருக்கு எவ்வளவு பங்கு கொடுக்க வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கும் போது, மனிதர்களாகிய நமது உணர்ச்சிகள் பெரும்பாலும் நீதியை மறைத்துவிடும். "தந்தை எனக்கு அதிகம் உதவியவர்" என்ற நன்றியுணர்வோ அல்லது "மகன் எனக்கு வருங்காலத்தில் உதவியாக இருப்பான்" என்ற எதிர்பார்ப்போ நமது தீர்ப்பைச் சாய்க்கக்கூடும். ஆனால், இறைவன் இந்த உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டு ஒரு நிதர்சனத்தை முன்வைக்கிறான்:
"உங்கள் பெற்றோர்களும் உங்கள் பிள்ளைகளும் - அவர்களில் யார் உங்களுக்குப் பயன் தருவதில் நெருக்கமானவர்கள் என்று நீங்கள் அறியமாட்டீர்கள். இது அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த நிர்ணயமாகும். நிச்சயமாக அல்லாஹ் மிக அறிந்தவனாகவும், ஞானமிக்கவனாகவும் இருக்கிறான்." (آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا...) - [அந்நிஸா: 11].
யார் நமக்கு உண்மையிலேயே அதிகப் பயன் தருவார்கள் என்பதைத் தீர்மானிக்கத் தேவையான முழுமையான தரவுகள் மனித அறிவுக்கு எட்டுவதில்லை. எனவே, உணர்ச்சிகளால் உந்தப்படும் அரைகுறையான மனித முடிவுகளை விட, முழுமையான அறிவையும் ஞானத்தையும் (العلم والحكمة) கொண்ட இறைவன் வகுத்த முறையே நியாயமானது. இறைவனின் பங்கீடு வெறும் எண்கள் அல்ல, அது பரிபூரண ஞானத்தின் வெளிப்பாடு.
4. அல்லாஹ்வின் வரம்புகள் : மீறக்கூடாத எல்லைக்கோடுகள்
பாகப்பிரிவினைச் சட்டங்களை விவரித்த பிறகு, அல்லாஹ் அவற்றை "அல்லாஹ்வின் வரம்புகள்" (تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ) என்று பிரகடனப்படுத்துகிறான். இது ஒரு சட்ட வழிகாட்டல் மட்டுமல்ல, மீறுபவர்களுக்கு விடுக்கப்பட்ட கடும் எச்சரிக்கையுமாகும்.
இறைவன் வகுத்த இந்த வரம்புகளை ஏற்று, வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டைச் சரியாகப் பேணுபவர்களுக்கு, ஆறுகள் ஓடும் சொர்க்கச் சோலைகளை அல்லாஹ் வாக்களிக்கிறான். மாறாக, இறைவனுக்கும் அவனது தூதருக்கும் மாறுசெய்து, வாரிசுகளின் உரிமைகளை அபகரித்து, இந்த எல்லைகளை மீறுபவர்களுக்கு நரக நெருப்பை எச்சரிக்கையாகத் தருகிறான். அங்கு அவர்கள் "இழிவான வேதனையை" (عَذابٌ مُهينٌ) அனுபவிப்பார்கள் என்று குர்ஆன் (அந்நிஸா 13-14) மிகக் கடுமையாகக் குறிப்பிடுகிறது.
சொத்துப் பங்கீடு என்பது ஒருவரின் பொருளாதார விவகாரம் மட்டுமல்ல, அது அவரது மறுமை வாழ்வின் வெற்றியையும் தோல்வியையும் தீர்மானிக்கும் ஆன்மீகப் பொறுப்பாகும்.
5. சமூக நீதி மற்றும் ஆழ்ந்த பகுப்பாய்வுத் திறன்
வாரிசுரிமைச் சட்டத்தைக் கற்பது என்பது வெறும் கணக்குகளைப் பயில்வது மட்டுமல்ல; அது ஒருவருக்குச் சிறப்பான ஒரு ஆழ்ந்த பகுப்பாய்வுத் திறனை வழங்குகிறது. இந்த அறிவைப் பெறுவதன் மூலம், ஒரு நிபுணர் சிக்கலான குடும்பக் கட்டமைப்புகளையும் சொத்து விவரங்களையும் ஆய்வு செய்து, ஷரிஆவின் அடிப்படையில் உரியவர்களுக்குச் சேர வேண்டிய உரிமைகளைத் துல்லியமாகச் சென்றடையச் செய்யும் வல்லமையைப் பெறுகிறார்.
யார் யாருக்கு எவ்வளவு உரிமை இருக்கிறது என்பதைச் சட்டபூர்வமாகவும் மார்க்க ரீதியாகவும் தீர்மானிக்கும் இந்தத் திறன், சமூகத்தில் நீதியை நிலைநாட்டும் ஒரு கருவியாகும். இது ஒரு சமுதாயத்தில் செல்வம் ஒருவரிடமே தேங்குவதைத் தடுத்து, நீதியான முறையில் விநியோகிக்கப்படுவதை உறுதி செய்கிறது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், பாகப்பிரிவினை முறைமை என்பது வெறும் பணப்பரிமாற்றம் அல்ல; அது நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட ஒரு 'அமானிதம்' (பொறுப்பு). இறைவன் நேரடியாகப் பங்குகளை நிர்ணயித்திருப்பதும், அதைத் தனது 'வரம்புகள்' என்று குறிப்பிட்டிருப்பதும் இதன் பாரதூரமான முக்கியத்துவத்தைப் பறைசாற்றுகின்றன.
வாரிசுரிமை என்பது வெறும் சொத்துரிமை பற்றியது மட்டுமல்ல, அது இறைவனின் அதிகாரத்திற்கு நாம் காட்டும் முழுமையான கீழ்ப்படிதலின் அடையாளம். நமது தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகளையும், சமூகப் பழக்கவழக்கங்களையும் விட, இறைவன் வகுத்த நீதியான வரம்புகளுக்கு நாம் முன்னுரிமை அளிக்கத் தயாரா? அந்தத் துணிவும் நீதியும்தான் நமது குடும்பங்களிலும் சமூகத்திலும் நிலையான அமைதியைக் கொண்டுவரும்.
- Ash-Sheikh Ahsan Muhajiri